Η Αγία Γραφή διδάσκει ότι τα προβλήματα οφείλονται σε διάφορους λόγους, όπως:

α) για παιδεία Εβραίους 12:5-7, β) για να εξιχνιαστεί η καρδία κάποιου, αν θα εξακολουθήσει να αγαπάει το Θεό όταν του στείλει κάποιο πρόβλημα Ιώβ 1:9-12, γ) για δοκιμασία, όπου μας αποστέλνεται ένα πρόβλημα για να ερευνηθεί αν τηρούμε τις εντολές του Θεού και κάτω από δύσκολες συνθήκες Α’ Πέτρου 4:12-13, δ) ο Θεός αφήνει ορισμένους να αντιμετωπίζουν ένα πρόβλημα, όπως κάποια ασθένεια για να μην αισθάνονται δυνατοί και περηφανευτούν Α’ Κορινθίους 12:7-10, ε) για να φανερωθούν τα έργα του Θεού, όπου κάποιος ασθενεί για να φανεί η θαυματουργική δράση του Θεού θεραπεύοντάς τον Ιωάννην 9:1-6 και στ’) για να δοξαστεί ο Θεός, όπως συμβαίνει με τους αγίους που υποφέρουν και θανατώνονται για το έργο και τη δόξα του Θεού Ιωάννην 21:17-19. Επομένως τα προβλήματα και ο θάνατος δεν οφείλονται μόνο στο ότι αμαρτάνουν οι άνθρωποι και τιμωρούνται, αλλά και για τους πιο πάνω λόγους. Αν κάποιος έχει προβλήματα δεν μπορούμε να τον κατηγορούμε ότι έχει προβλήματα διότι αμάρτησε, όπως έπραξαν οι φίλοι του Ιώβ προς αυτόν Ιώβ 8:5-6, 11:1-6, 15:4-6, ενώ ο Ιώβ αντιμετώπιζε προβλήματα για να εξιχνιαστεί η καρδία του, αν θα ευλογούσε το Θεό παρόλο που του έστειλε προβλήματα Ιώβ 1:9-12.

Υπάρχουν φυσικά και οι περιπτώσεις όπου οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν προβλήματα διότι αμάρτησαν όπως: α) το προπατορικό αμάρτημα από το οποίο μεταφέρθηκαν τα προβλήματα και ο θάνατος σε όλη την ανθρωπότητα Γένεση 3:16-19, β) διότι αμάρτησαν οι γονείς και πληρώνουν τα παιδιά Έξοδος 20:5, Δευτερονόμιο 24:16, γ) διότι αμάρτησε ο ίδιος αυτός που αντιμετωπίζει προβλήματα Πράξεις 12:21-23, και δ) διότι αμάρτησαν οι διπλανοί τους Ιωνάς 1:7-12.

Ο Θεός δεν τιμωρεί κάποιον αμέσως μόλις αμαρτήσει, γι’αυτό οι άνθρωποι αμαρτάνουν θεωρώντας ότι δεν θα έχουν επιπτώσεις Ματθαίος 24:48-51. Φυσικά αργότερα, όταν έρθει η τιμωρία, ξεχνούν το αμάρτημα που έπραξαν και θεωρούν ότι άδικα υποφέρουν.

Υπάρχουν περιπτώσεις όπου οι άνθρωποι δεν τιμωρούνται διότι αμάρτησαν όπως κάποιες θυγατέρες που αν πόρνευαν δεν θα τιμωρούνταν, διότι και οι γονείς τους αμάρτησαν και άξιζε σε αυτούς να έχουν τέτοιες θυγατέρες Ωσηέ 4:13-14. Ακόμη οι Ισραηλίτες δεν τιμωρήθηκαν όταν σκοτώσαν και λεηλάτησαν ειδωλολατρικούς λαούς, διότι ο ίδιος ο Θεός τους έστειλε να το πράξουν αυτό, για να τιμωρήσει αυτούς τους λαούς Αριθμοί 31:1-12.

Στο ερώτημα «Αν υπάρχει Θεός γιατί αφήνει να υπάρχει ο θάνατος;» η απάντηση είναι ότι η αμαρτία και ο θάνατος από τους πρωτόπλαστους μεταφέρθηκε προς όλους τους ανθρώπους, διότι όλοι αμάρτησαν Ρωμαίους. 5:12.

Εν σχέσει με τα οικονομικά προβλήματα, βλέπουμε το Θεό για προληπτικούς λόγους να μην αφήνει κάποιους να αποκτήσουν λεφτά, διότι θα τα σπαταλήσουν στις ηδονές τους Ιακώβου 4:3. Επίσης διαβάζουμε ότι ο δίκαιος ευλογήται ενώ ο αμαρτωλός και τα πλούτοι του όχι Παροιμίαι 3:33, 13:22, 22:16. Έτσι τα χρήματα που μπορεί να αποκτήσει κάποιος με αθέμιτα μέσα μπορεί να τα χάσει, π.χ. στον τζόγο, να του τα κλέψουν, να κάνει κάποιες αγορές που δεν θα είναι χρήσιμες και γενικά να του συμβεί οτιδήποτε άλλο που δεν θα του φέρουν την ευτυχία αυτά τα λεφτά. Ακόμη στο εδάφιο Παροιμίες 19:14 διαβάζουμε ότι σπίτι δίνουν οι γονείς, ενώ φρόνιμη νύφη δίνει ο Θεός. Εδώ μπορούμε να πούμε ότι κάποιος που χρησιμοποίησε αθέμιτα μέσα για να κερδίσει λεφτά, να προικίσει το παιδί του και να το κάνει ευτυχισμένο, μπορεί ο Θεός να του στείλει ένα άφρονα γαμπρό ή νύφη και το παιδί του να μη χαρεί τελικά αυτά που πήρε. Φυσικά εδώ δεν σημαίνει πως όποτε κάποιος αντιμετωπίζει ένα άφρονα γαμπρό ή νύφη, οφείλεται πάντα στους πιο πάνω λόγους.

Στο εδάφιο Εκκλησιαστής 2:24-26 διαβάζουμε πως όταν κάποιος είναι αμαρτωλός, ο Θεός του δίνει περισπασμό να βασανίζεται να επισωρεύει πλούτο, χωρίς να τα ξοδεύει και να τα χαίρεται ο ίδιος, αλλά τελικά ο Θεός δίνει αυτό τον πλούτο σε κάποιον άλλο, ο όποιος αρέσει στο Θεό.

Στο εδάφιο Ιακώβου 4:7 διαβάζουμε πως όταν ο διάβολος βάζει σε πειρασμό και δημιουργεί πρόβληματα στο άνθρωπο, αν ο άνθρωπος αντισταθεί και δεν ενδώσει, τότε ο διάβολος φεύγει τελικά και δεν μένει εκεί να δημιουργεί συνεχώς πρόβλημα.

Τέλος, να αναφέρουμε το εδάφιο Ρωμαίους 8:18 που λέει ότι τα βάσανα αυτής της ζωής δεν συγκρίνονται με τη δόξα (της αιώνιας ζωής) που πρόκειται να αποκαλυφθεί σε μας. Δηλαδή δεν έχει σημασία αν κάποιος πεθαίνει νέος ή γέρος, ευτυχισμένος ή δυστυχισμένος. Αυτά που πέρασε δεν είναι τίποτα αν κερδίσει τελικά την αιώνια ζωή· και την αιώνια ζωή θα την κερδίσουν όσοι πιστεύουν στον Υιό του Θεού Ιωάννην 3:16.

Διέδωσέ το

Έλα στη Σύναξή μας
Αίτημα προσευχής
Στείλε μια ερώτηση
Η ιστορία της απολυτρώσεως
Δωρεάν Καινή Διαθήκη